Niespokojne duchy, jakimi z reguły są Strzelce, należą do osób bystrych, inteligentnych i spostrzegawczych. Nic więc dziwnego, że wiele osób spod znaku Strzelca spisywało poświęca się pracy jako polityk, pisarz czy poeta i spisuje swoje myśli. Poniżej kilka mądrości najważniejszych znanych Strzelców.
Baruch Spinoza
Drzewo każdego rozciąga się tak daleko, jak jego siła.
(„Etyka”)
* * *
Andrzej Strug
Każda sprawa wielka i każda sprawa święta, i każda sprawa, do której świat
należy, wszędzie znajduje sługi swoje. Myśliciele jej drogi wytykają,
bohaterowie oddają za nią życie, tłumy ludzkie są jej ramieniem tęgim
młotem kującym (…)
A są i tacy, którzy bez myśli i woli są sprawy narzędziem. Podobni ptactw
niebieskiemu roznoszą oni nasiona drzewa żywota po wszej ziemi, bez zasług
i zasłużeni, i cierpiący bez winy.
(„Ludzie podziemni”)
* * *
Fryderyk Engels
Cnota, którą Pan ceni najwyżej: wesołość
Przymiot mężczyzny, który Pan ceni najwyżej: nie wtrącać się do cudzych sprai
Przymiot kobiety, który Pan ceni najwyżej: kłaść rzeczy na swoje miejsce
Główny przymiot: wiedzieć po trochu o wszystkim.
Przywara, której Pan nie cierpi: obłuda
Przywara, którą Pan wybacza: wszelkiego rodzaju nieumiarkowanie
Pana awersja: afektowane, zadzierające nosa kobiety
Ulubione zajęcie: przekomarzać się
Ulubiony bohater: żaden
Ulubiona bohaterka: zbyt wiele, by jakąś wymienić
Ulubiona maksyma: nie mieć żadnej
Ulubione motto: nie przejmować się
(„Wyznania”)
* * *
Alfred de Musset
Kobiety, wielka wasza władza,
Złowroga wasza moc burząca —
Jeden wasz uśmiech nas odradza
Albo w rozpaczy otchłań strąca.
(„Do panny”)
* * *
Jan Kasprowicz
Rzadko na moich wargach —
Niech dziś to warga ma wyzna —
Jawi się krwią przepojony
Najdroższy wyraz: Ojczyzna.
Widziałem, jak się na rynkach
Gromadzą kupczykowie.
Licytujący się wzajem,
Kto ją najgłośniej wypowie.
Widziałem, jak między ludźmi
Ten się urządza najtaniej,
Jak poklask zdobywa i rentę,
Kto krzyczy, iż żyje dla Niej.
Widziałem, jak do Jej kolan —
Wstręt dotąd serce me czuje —
Z pokłonem się cisną i radą
Najpospolitsi szuje.
Widziałem rozliczne tłumy
Z pustą, leniwą duszą,
Jak dźwiękiem orkiestry świątecznej
Resztki sumienia głuszą.
Sztandary i proporczyki,
Przemowy i procesyje,
Oto jest treść Majestatu,
Który w niewielu żyje.
Więc się nie dziwcie — ktoś może
Choć milczkiem słuszność mi przyzna —
Że na mych wargach tak rzadko
Jawi się wyraz: Ojczyzna (…)
(Z „Księgi ubogich”)
* * *
Tadeusz Boy Żeleński
Wszystko dziś biada: „Lepiej wcale nie żyć”
I pesymizmu słychać zewsząd jęk,
A jednak, państwo, zechciejcie mi wierzyć
Życie jest piękne, życie ma swój wdzięk;
Umieć je cenić, to pierwsza zaleta
Nie żądać więcej, niż nam może dać
Wówczas, braciszku, jak mówi poeta,
Garściami rozkosz zewsząd będziesz brać!
(„Słówka”)
